8 آگوست 2011 – تحقیق انجام شده بر روی کوه نوردان صعود کننده به اورست براین مدرک می افزاید که اسید آمینه ای به نام لوسین leucine – که در مواد غذایی، مکمل های لبنی، بارهای انرژی زا ( در لغت نامه bar به معنی تخته یا قطعه آمده است – مثلا یک تخته شکلات- که برای سهولت کار از خود کلمه بار استفاده می کنم.) و محصولات دیگر یافت می شود – ممکن است به سوزاندن چربی در طی دوره های محدودیت غذایی، نظیر صعود در ارتفاع بلند در عین حال با حفظ بافت عضلانی ، کمک کند. این یکی از دو مطالعه گزارش شده در Denver در 242 امین گردهمایی و نمایشگاه جامعه ملی شیمی آمریکا(ACS) بر روی گروه گزیده ای از مردان و زنانی است که بر مرتفع ترین قله روی زمین ، که بزرگ ترین چالش کوه نوردی است فائق آمده اند.
در یک مطالعه پایلوت در زمینه امکان افزودن اسید آمینه لوسین به برنامه غذایی کوه نوردان ، دانشمندان 10 کوه نورد را به مدت 6-8 هفته در حین صعود به کوه اورست، به ارتفاع 29000 فوت بالای سطح دریا، مطالعه کردند. از زمان اولین صعود موفق سر ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی راهنمای شرپا در سال 1953، بیش از 2500 نفر کوه اورست واقع در رشته کوه های هیمالیا را صعود کرده اند. هزاران نفر دیگر تلاش کرده و ناموفق بوده اند. و بیش از 216 نفر هم جان داده اند. محققان فواید فیزیولوژیکی افزودن لوسین به برنامه های غذایی کوه نوردان برای کمک به سالم ماندن آنان را مطالعه کردند. این محققان از دانشگاه یوتا هستند.
وین آسکیو PhD ، و همکار محققش استاسی وینگ – گایا PhD ، که سرپرستی مطالعه لوسین را بر عهده داشت ، توضیح داد که شرایط دشوار آب و هوایی، سطوح پایین اکسیژن ، زمین خطرناک و فعالیت پر مشقت در طی چنین صعودهایی چالش تغذیه ای بزرگی را به وجود می آورد. کاهش وزن در ارتفاع بلند دقیقا عکس مشکلی است که در اذهان میلیون ها نفر در ایالات متحده و دیگر کشورها که در حال تلاش برای کاستن وزن اضافی هستند ، می گذرد. کوه نوردان اغلب کالری کافی را نمی توانند مصرف کنند یا مصرف نمی کنند ، که این باعث می شود نتوانند مواد مغذی مهم بدن شان را جبران کنند. آنان در طی صعود طاقت فرسا هم چربی و هم عضله از دست می دهند، که این سبب به خطر افتادن قدرت و هماهنگی حرکتی شان می شود. در ارتفاعات بلند ، از دست دادن چربی و عضله نه تنها هنگام صعود بلکه هنگام استراحت هم اتفاق می افتد.
دکتر آسکیو گفت :" بخش قابل توجه در مورد از دست رفتن وزن این است که میزان بیش از حدی از توده عضلانی از دست می رود. این امر می تواند در اکسپدیشن های طولانی مشکل ایجاد کند چون هر چه کوه نوردان زمان طولانی تری را در آنجا باشند و به ارتفاع بالاتر بروند ، ضعیف تر می شوند. بدن برای تولید انرژی عضله را تجزیه می کند، در نتیجه کوه نوردان برای حرکت به سمت بالای کوه آن را در اختیار ندارند."
آسکیو گفت:" می دانیم نشان داده شده است که لوسین به افراد تحت رژیم های غذایی بسیار کم کالری، یا به اصطلاح رژیم های غذایی محدودیت کالری، کمک می کند تا در ارتفاع سطح دریا سالم بمانند. لوسین یکی از عناصر تشکیل دهنده، یا اجزا اصلی پروتئین است. اما هیچ کس آزمایش نکرده بود که آیا لوسین به سالم و قوی ماندن افراد در ارتفاعات بلند کمک خواهد کرد یا خیر. به این خاطر لوسین را به بارهای غذایی تهیه شده به طور ویژه که به کوه نوردان دادیم اضافه کردیم.
خود آسکیو به اورست صعود نکرد ، اما اعضایی از تیم تحقیق او، دکتر وینگ – گایا و دکتر رادوی به کمپ اصلی رفتند و چربی و عضله اعضای اکسپدیشن را با استفاده از وسیله اولتراسوند تعبیه شده در پوست شان اندازه گیری کردند. آنان در حال حاضر مشغول بررسی داده ها هستند تا ببیند آیا کوه نوردانی که بارهای حاوی لوسین را خوردند در مقایسه با آنهایی که بارهای فاقد لوسین را خوردند عضله بیشتری را حفظ کردند یا خیر. یک یافته در این مطالعه به صورت زودهنگام مشهود بود این بود که نوع غذایی که به آن لوسین اضافه شد فوق العاده مهم بود. کوه نوردان صعود کننده به اورست از مصرف سه بار غذایی در روز که حاوی لوسین اضافه شده بود مشکل داشتند. آسکیو تاکید کرد که این یک مطالعه پایلوت کوچک جهت امتحان امکان مکمل سازی لوسین در ارتفاع بود، پس نتایج قطعی فواید آن در ارتفاع چشم براه نتایج مطالعه بالینی کنترل شده تری می باشد. این محققان قصد دارند خوشمزگی حامل غذایی لوسین را در مشورت با توسعه دهندگان فرآورده های غذایی نظامی در مرکز توسعه و مهندسی تحقیق ناتیک بهبود دهند و مطاللعه کنترل شده تری را در ارتفاع بلند، احتمالا با همکاری موسسه پزشکی محیط زیست ارتش ایالات متحده در آزمایشگاه شان در قله پایک Pike انجام دهند.
آسکیو اشاره کرد که این یافته ها همچنین می تواند به افراد در ارتفاعات پایین تر که خواهان کاهش وزن و در عین حال حفظ توده بدن بی چربی شان هستند، یا سالمندانی که جهت حفظ قدرت شان به اندازه کافی نمی خورند یا ورزش نمی کنند کمک کند. او پیش بینی می کند که مصرف کنندگان ممکن است روزی بارهای غذایی غنی از لوسین را در قفسه های فروشگاه های مواد غذایی، به ویژه در مکان های با ارتفاع بلند، نظیر آسپن و دنور که در آنجا فعالیت های اسکی و کوه نوردی ارتفاع بلند پرطرفدار است ببینند.
در گزارش اورست دیگر، جان فاینلی PhD ، مطالعه ای را شرح داد که در آن به کوه نوردان صعود کننده به اورست نوعی چربی موسوم به " تری گلیسیریدهای با زنجیره متوسط" داد که به کلوچه و شکلات داغ شان اضافه شده بود. آنان هر روز یک آسپرین هم مصرف کردند. دکتر فاینلی، که در دانشگاه ایالتی لوئیزیانا مشغول به کار است گفت :" تلاش کردیم تا با تغذیه کوه نوردان با تری گلیسیریدهای با زنجیره متوسط – چربی که فکر می کنیم که به عنوان منبع انرژی سریع بهتر متابولیزه خواهد شد – عملکردشان را بهبود دهیم."
در ارتفاعات بلند ، فشار هوا پایین و تراکم اکسیژن کمتر است که این امر اکسیژن در دسترس برای تنفس را کمتر می کند. در مواجه با این وضعیت، بدن سلول های خونی حمل کننده اکسیژن بیشتری را تولید می کند. این کار خون را غلیظ و بر قلب و ریه ها فشار وارد می کند، که خطر ایجاد لخته های خونی بالقوه خطرناک را افزایش می دهد. به همین علت بود که فاینلی به کوه نوردان گفت آسپرین هم – که به عنوان رقیق کننده خون و کاهش دهنده خطرات بروز حمله فلبی یا مغزی شناخته می شود – مصرف کنند. او گفت :" دریافتیم که می توانیم عوامل خطر دخیل در ایجاد خون غلیظ تر در ارتفاعات بلند را با دادن آسپرین به کوه نوردان کاهش دهیم."
خود فاینلی شخصا صعود و نمونه های ادرار و مدفوع را جمع آوری کرد. کوه نوردانی که تری گلیسرید های با زنجیره متوسط مصرف کردند وزن کمتری از دست دادند و بهتر از دیگر افراد حاضر در اکسپدیشن عمل کردند. او توضیح داد که داده ها همچنین حاکی از آن است که چربی ها زمانیکه بدن در حال از دست دادن وزن زیادی است در ارتفاعات بلند به خوبی جذب نمی شوند. علت احتمالی می تواند این باشد که کبد صفرای بسیار اندکی را برای حل چربی ها تولید می کند.
فاینلی طرح هایی را برای تجاری سازی شکلات تلخ و کلوچه حاوی تری گلیسرید با زنجیره متوسط ندارد، اما پیشنهاد می کند افرادی که به مکان های ارتفاع بلند می روند با پزشک شان در مورد مصرف روزانه آسپرین مشورت کنند.
منبع : http://www.sciencedaily.com/releases/2011/08/110828171215.htm
مترجم : فریدون شیرمحمدلی