نام برنامه : صعود به قله پرچنان به ارتفاع 4100 متر
تاریخ اجرا : پنجشنبه 6/5/90 الی جمعه 7/5/90
سرپرست برنامه : محمد مهدی نظری
نفرات شرکت کننده :
خانم ها: ساناز سهیلی ، مریم ساعی ، مهر آفرینصموتي
آقایان: محمد مهدی نظری، حسن نظری، حسن سرهنگیان، رامین کاظمی، بابک زعفرانیه، محسن مکار نسب
نوع برنامه : کوهپیمایی
هزینه برنامه : نفری 20000 تومان
راه ها و امکانات دستیابی به منطقه : تهران- جاده فیروزکوه – بعد از پل سفید به سمت چپ جاده آسفالته؛ آبادی زیرآب وشهرستان آلاشت؛روستای انند و چرات
لوازم مورد نیاز : کفش مناسب کوهپیمایی، کلاه، عینک، تغذیه مناسب براي 2 روز، ظرف آب وسایل شب مانی تابستانی اعم از چادر ، کیسه خواب ، هدلامپ و ... .
نقاطGPS مسیر :
ابتداي مسير از آلاشت:N 36,3',49" E 52,50',12"
انند:N 35,59',32" E 52,43',8"
چرات: N 35,58',30" E 52,40',46"
قله پرچنان: N 35,57',42" E 52,35',36"
موقعیت جغرافیایی : قله پرچنان واقع در استان مازندران ، در منطقه البرز شرقی و در غرب دره شش رودبار آلاشت ، و بین آبادی های چرات و برزنه واقع شده است.
بررسی توپوگرافی : این قله دارای دیواره بلند شرقی واز سمت غرب به قله میشینه مرگ متصل میگردد.
آب و هوای منطقه : از نظر اقليمي، آب و هوايي معتدل و مرطوب دارد. . معمولا هوای خنکی دارد به نحوی که در تابستان حداکثر دمای آن به بیش از 27درجه نمی رسد و در زمستان به حداقل دمای 18درجه زیر صفر می رسد. و عموما هوایی مه آلود داردزمستانها اين منطقه سرد و پر برف است و گاهي راههاي ارتباطي آن بمدت چند روز مسدود و غيرقابل عبور ميشود.
پوشش گیاهی : آب معدنی های گوارا، میوه های جنگلی نیز درختی با نام آل که در کوههای این منطقه یافت میشود از خصوصیات این منطقه می باشد.
کروکی :
منابع اطلاعاتی : اينترنت- افراد محلي- نرم افزار Google Earth
گزارش برنامه ( نام گزارش نویس: ساناز سهيلي)
روز جمعه 90/5/6 طبق قرار قبلی به همراه کلیه نفرات شرکت کننده ( 9 نفر) ساعت 15 در ترمینال شرق جمع شدیم .ساعت 16 سوار بر اتوبوسهاي قائمشهر حرکت به سمت جاده فیروزکوه را آغاز کردیم. همچنان در جاده پيش ميرويم، «پل ورسك» از پس كوه نمايان ميشود. در ساعت 20:40 به روستاي «پل سفيد» رسیدیم. در پليس راه از ماشين پياده شده و پس از مدتي انتظار در ساعت 21 وسیله نقلیه برای حرکت به سمت روستای آلاشت را پیدا کردیم. آلاشت بين رشته كوههاي سلسله جبال البرز مركزي واقع شده است. رشته كوههايي كه چون ديواري بلند از آلاشت محافظت كرده و آن را در برابر هجوم احتمالي دشمنان ايمن ساختهاند.
(روستايآلاشت جزيي از دهستان (ولوپي) متعلق به بخش مركزي شهرستان (سوادكوه) استان مازندران است است، «آلاشت» از نظر اقليمي، آب و هوايي معتدل و مرطوب دارد. آلاشت به معني آشيانه عقاب است و يا عقابها در آنجا مي نشينند عقاب هنوز هم در آلاشت زياد است. ، روستاي آلاشت به نام (تپه ستايش) نيز معرفي شده است.) پس از گذشت یک ساعت به روستای آلاشت رسیدیم و با تصمیم گیری سرپرست چادرها را در مسجد روستا برپا کردیم.
ساعت 6:15 صبح بعد ازجمع شدن چادرها و صرف صبحانه حركت به سمت قله پرچنان را آغاز كرديم .آغاز مسیر جاده خاكي بالايي از سمت غرب روستا در ارتفاع 1900 بود. در طول مسیر با دیدن یک گراز در فاصله چند متری صحنه بسیار زیبایی در ذهن ما نقش بست .ساعت 7:45 استراحتی حدوداً یک ربع داشتیم ،در طی مسیر به دلیل كمبودوقت و با موافقت سرپرست 20 دقیقه از مسیر را بوسیله نیسان عبوری تا روستاي سواد رودبار پیمودیم. ساعت 8:30 به ابتدای مسیر صعود رسیدیم و در شیب ملایم یال در مدت 45 دقیقه حرکت کردیم و بعد از آن حدوداً 40 دقیقه توقف برای یافتن مسیر و استراحت داشتیم و طول مسیر را با پیمودن شیب ها و سرازیری های ناشی از قلل فرعی پیمودیم و در ساعت 12به ارتفاع 3100 متری رسیدیم و در آنجا پس از استراحت نیم ساعته برای گرفتن عکس و مسیر یابی به دلیل عدم وقت کافی از مسیر شن اسکی ارتفاع خود را کم کردیم ، قسمتی از مسیر را دست به سنگ پیمودیم و در ساعت 14:45 به کلبه ای در مسیر برخورد کردیم که برخلاف کلبه هایی در طول مسیر که خالی از سکنه بودند یک نفر در آن زندگی میکرد و در انجا با توجه به خستگی و گرسنگی اعضای گروه تصمیم به استراحت و صرف ناهار در همان مکان گرفته شد پس از نیم ساعت استراحت مسیر را در جهت رسیدن به رودخانه آغاز کردیم حدوداً در ساعت 17:30 اعضای گروه به مسیر رودخانه رسیدند پس از حدود یک ربع استراحت حرکت را از مسیر جاده ای در بالای تنگه عبوری رودخانه به سمت روستا پیش گرفتیم در ساعت 18:30به روستای آنند رسیدیم و پس از توقف نیم ساعته برای پیدا کردن وسیله نقلیه با یک دستگاه نیسان به سمت پل سفید حرکت کردیم و پس از 2 ساعت به پل سفید رسیدیم و به دلیل کمبود وسیله نقلیه با تقسیم گروه به سمت تهران حرکت کردیم.
نكات قابل توجه:
- از روستاي آلاشت دو جاده خاكي در جهت غرب خارج مي شود. يكي از بالاي روستا و يكي از پايين آن. با توجه به اينكه مسجد در بالاي روستا قرار داشت، براي صعود به قله از جاده بالاي روستا حركت را آغاز كرديم. اما عليرغم انتظار اين دو جاده در هيچ نقطه اي با هم تلاقي ندارند. مسير جاده بالا به سمت روستاي امامزاده حسن و سواد رودبار و تاسيسات مخابراتي ميرسد.
- جهت پيمودن مسير نرمال صعود مي بايست از جاده پايين روستا به سمت روستاهاي انند و چرات حركت كرد كه با توجه به تردد وسايل نقليه عبوري از اين جاده مي توان براي رسيدن به چرات از آنها استفاده كرد. پس از گذر از روستاي چرات به يك دو آب ميرسيم كه بايد مسير رودخانه سمت چپ را دنبال كرد. و در آدامه با عبور از يك تنگه وارد دره نارم مي شويم و دره را تا انتها مي پيماييم و از روي گردنه به سمت شمال راه قله را در پيش مي گيريم.
- نزديكي قله پرتگاهي است و مقداري از مسير به صورت دست به سنگ پيموده مي شود.
- با توجه به ارتفاع منطقه و نزديكي به اقليم مناطق خزري، وزش باد و مه گرفتگي پديده اي عادي در منطقه است.