نام برنامه : گزارش برنامه تنگه رغز
تاریخ اجرا:چهارشنبه تا یکشنبه 8تا 12 تیر 1390
سرپرست برنامه: نیلوفر افشار
نفرات شرکت کننده :
امیر کیا( سرپرست فنی)، شیما جمشیدی، لیلا مشرف، بهادر برومند، سهیل سرهنگیان، حوریه نظری
نوع برنامه: فرود آبشار
هزینه برنامه :
هزینه اتوبوس از تهران داراب 17500 تومان
هزینه وانت از ترمینال داراب تا امامزاده اول20000 تومان
هزینه اتوبوس برگشت از داراب تا شیراز3200 تومان
هزینه اتوبوس برگشت از شیراز تا تهران16000 تومان
(هزینه کل برنامه به ازای هر نفر 58000 تومان)
راه ها و امکانات دستیابی به منطقه :
استان فارس، شهرستان داراب ، روستای حسن آباد، امامزاده پیر مراد، امامزاده پیر هارون، تنگه رغز
لوازم مورد نیاز: لوازم فنی(: هارنس، کلاه کاسک، تسمه، طناب انفرادی، هشت فرود، دو عدد کارابین پیچ،) لباس اضافه
موقعیت جغرافیایی :هم اکنون شهرستان داراب در جنوب خاوری استان فارس قرار دارد. این شهرستان از خاور با شهرستان حاجی آباداستان هرمزگانهمسایهاست. از شمال با شهرستانهای استهبانو نیریز، ازجانب باختر با فسا، و از ناحیه جنوب با شهرستانهای زرین دشتو لارستان همجوار میباشد.
گزارش برنامه ( نام گزارش نویس : خانم حوریه نظری تاریخ تنظیم : 15/4/1390 )
در روز چهار شنبه 8 تیر ماه ساعت 6 بعد ازظهر از ترمینال جنوب به سمت شهر داراب حرکت کردیم، 12 ساعت تا شیراز 3.30 الی 4 ساعت تا داراب فاصله ایا در مجموع 16 ساعت در اتوبوس بودیم، بلاخره در ساعت 10 صبح به داراب رسیدیم، از آنجا با یک وانت به سمت روستای حسن آباد ، محله پاسخن، کوچه حاجی آباد به سمت چشمه پیرهارون حرکت کردیم. ساعت 11.10 ابتدای کوچه خاکی حاجی آباد بودیم اما متاسفانه آببعد از شش هفت دقیقه که وارد کوچه شدیم به علت کندن کوچه قادر به ادامه مسیر با وسیله نقلیه نبودیم و مجبور شدیم پیاده به مسیر ادامه دهیم که اینکار یک ساعت به پیاده روی تیم افزود. از ابتدای مسیر یک جوی سیمانی وجود دارد که ما در امتداد جوی به سمت امامزاده اول پیر مراد (20 دقیقه از ابتدای مسیر تا رسیدن به آن) حرکت کردیم. ساعت 12 برای خوردن ناهار و صبحانه توقف کردیم افرادی که وسایل خود را آب بندی نکرده بودند هنگام صرف ناهار با کیسه و چسب اینکار را انجام دادند اگرچه این آب بندی ها خیلی هم موثر نبود!! (برای آب بندی وسایل بهتر است بهد از اینکه وسایل را در کیسه ای محکم قرار دادیم سر آنرا گره بزنیم بعد چسب کاری کنیم!! بهتر است مراقب موبایل وmp3 و دوربین خود باشید!!!) از امامزاده اول تا امامزاده دوم حدود یک ساعت فاصله است و ما همچنان از کنار جوی مسیر پاکوب را ادامه میدهیم. بعد از امامزاده دوم پیر هارون به سمت دیواره کشیده از اینجا به بعد مسیرسنگ چین شده و از پاکوب پای دیواره حرکت میکنیم، بعد از یک ساعت به یک زین اسبی رسیده و بعد به سمت راست و بالا مسیر سنگ چین را ادامه میدهیم بعد از دو سه ساعت پیاده روی و رفتن مسیر اشتباه به ابتدای دره ای رسیدیم که به سر چشمه میرسید از ابتدای دره تا پای کار تقریبا 30 دقیقه راه رفتیم. مسیر دیگر از امامزاده دوم با موازات دیواره و با فاصله کمی نسبت به آن به سمت یک زین اسبی دیگر که از مسیر تیم ما متفاوت بود میرسیم بعد به سمت پایین سرزیر میشویم باز هم این مسیر سنگ چین است تا ابتدای دره برسیم. مسیر دیگر اینکه از تمام دره هایی که به سمت بالا میآید مسیرسنگ چین و جود دارد باید مواظب بود مسیر پایین به مست دره اشتباه با راه اصلی سرچشمه نشود. بلاخره در ساعت 7.30 دقیقه به کنار سرچشمه رسیدیم. نکته ای که وجود دارد از بالای کوه هیچ نشانه ای از آب تنگه در پایین نیست. در ساعت 9 شب و بعد از مستقر شدن و پیدا کردن جای خواب شام خوردیم وساعت 10.30 خوابیدیم. هوا گرم بود و یک کیسه خواب سبک هم برای خواب راحت کافی است گرچه با وجود رتیلی که ما هنگام خواب دیدیم ، آسودگی را از بعضی افراد گرفت! منطقه شلوغ بود یک تیم دیگری از باشگاه داوودیه تهران هم با ما به منطقه رسیدند تیم دیگری نیز از داراب بصورت شبانه تنگه را پیمایش کرده و دوباره صبح با ما آماده برای رفتن دوباره بودند.
روز جمعه ساعت 6 صبح از خواب بیدار شدیم بعد از صرف صبحانه بستن کوه ها و آخرین آب بندی ساعت 7.45 وارد تنگه شدیم. برای عبور از چند تنگه و آبشار اول نیاز به ابزار فنی نیست، کوله ها را در آب انداختیم و در حوضچه ها پریدیم. عمق حوضچه ها زیاد است و حتی بعضی از آنها تا 15 متر عمق دارند افراد باید مهارت کافی در شنا داشته باشند یا از جلیقه نجات استفاده کنند. کوله ها روی آب میماند ولی براب طنابها بهتر است با یک کارابین به کوله ها وطل شوند که زیر آب نروند. بهتر است تا جایی که میشود کوله کوچک و سبک (ترجیحا یک روزه نه بیشتر!)با خود به تنگه ببریم چون خیس شدن کوه ها باعث سنگین شدن و سختی ادامه مسیر میشود. مسیر دارای کارگاه برای فرود بود . تیمی که از داراب آمده بودند دو گروه فراز و آذرخش و یک تیم دیگری از اصفهان که مهمان گروه آذرخش بودند تمام مسیر را کارگاه زنجیر و حلقه کار میگذاشتند، راهنمایی های ایشان در پیمودن مسیر کمک بسیاری به تیم ما کرد. تیم هفت نفره ما بعد از پیمودن آبشارها در ساعت 12.30 برای صرف ناهار توقف کرد. ساعت 2 بود که برای ادامه مسیر اماده شدیم چند آبشار بلند پشت سرهم فرود رفتیم تا به یک قسمتی رسیدم که سیم بکسول شده بود اما سنگهای بسیار سری داشت در اینجا یکی از اعضا تیم (خانم نظری)دچار مصدومیت شد از پشت روی یک سنگ افتاده بطوریکه قادر به ادامه مسیر نبود در همان لحظه نبود، به تشخیص سرپرست تیم و سرپرست فنی شب را در تنگه ماندیم ساعت حدود 4 بعد از ظهر بود و فقط سه آبشار تا خروج از تنگه فاصله داشتیم(البته بعد از صحبتهای تیم داراب متوجه شدیم مسیر امن تری هم برای عبور از این نقطه وجود دارد و سیم بکسول مسیر امنی برای رفتن نبود). سرپرست طی تماس با آقای سعیدمهرپویان که راهنمای تیم از تهران بودند اعلام کردند تیم شب را در تنگه میماند و به تیم داراب که نفرات آخر تیمشان جلوتر از ما مشغول فرود بودند وجود وصدوم در تیم را گفتند. بعد از مستقر شدن حدود ساعت 9 شب با و جود تلاش ناموفق برای تماس هایی مبنی بر اینکه حال عمومی مصدوم خوب است و نیاز به امداد رسانی نیست آقای مهرپویان راهنما، آقای رضا جهرمی آقای علی سهیلی از بچه های تیم دارب و یکی از اعضا هلال احمر خود را به تیم هفت نفره ما رساندند و با اطمینان از اینکه حال همه اعضا خوب است آقا رضا و علی آقا شب را به همراه ما در تنگه ماندند و دونفر دیگر پایین رفتند. صبح هم ساعت 6 از خواب بیدار شدیم بعد از صرف صبحانه و بستن کوله ساعت 8 برای رفتن بقیه مسیر آماده شدیم. هر چه به سمت پایین میرفتیم نفرات بیشتری که برای امداد رسانی آمده بودند را میدیدم و نقل قول هایی مبنی بر اینکه نفر مصدوم ضایعه نخاعی دارد میشنیدیم حتی هیلیکوپتری ازاصفهان برای امداد رسانی آماده شده بود!!!! مصدوم با روحیه بالای خود تمام مسیر را به تنهایی پیمایش کرده حتی آبشار 50 متری آخر که نیز به تنهایی فرود آمد. بلاخره در ساعت 11 پیمایش تنگه به اتمام رسید و تیم ما به همراه تیم هلال احمر استهبان و داراب و دونفر از کوهنوردان با اخلاق داراب به سمت جاده حرکت کردیم. البته قسمت آخر تنگه پیاده روی زیادتری نسبت به باقی مسیر دارد و باید با احتیاط کامل عبور کرد.( وجود یک راهنما باعث یافتن امنتر و سریعتر میشود. چون در انتهای تنگه مسیر باز میشود و ممکن است پیدا کردن راه درست زمان بیشتری ببرد).
وقتی هم با ابتدای جاده رسیدیم یک دستگاه آمبولانس و دو دستگاه وانت نیسان و تعدادی از کوهنوردان شهر داراب به همرا ماشین های شخصی خود آمده بودند. کوله ها را با وانت هلال احمر و خودمان با ماشین شخصی کوهنوردان به ترمینال داراب رسانده، وقتی به ترمینال رسیدیم ساعت 2.10 دقیقه بود. از داراب هر نیم ساعت یک ماشین به سمت شیراز حرکت میکند ما هم ساعت 2.30 بعد از خداحافظی با اهالی خونگرم شهر دارب سوار اتوبوس شدیم. 4ساعت بعد در شیراز ناهار خورده و ساعت 8 شب با اتوبوس به سمت تهران حرکت کردیم. ساعت 8 صبح یکشنبه تهران بودیم.
پی نوشت: برای رفتن به تنگه رغز بهتر با هماهنگی هیت کوهنوردی شهر داراب و گرفتن مجوز و راهنما اقدام به پیمایش کرد، میتوان برای گرفتن مجوز و راهنما از آقایان رضا جهرمی09177312187، آقای علی سهیلی 09380069494 و آقای سعید مهرپویان 09178937594 کمک گرفت که هم کوهنوردان و سنگنوردان با تجربه ای هستند هم انسان های بسیار مهربان و دلسوزی هستند و در اجرای این برنامه به تیم ما کمک فراوانی کردند.